Veel inwoners van de Utrechtse Heuvelrug verbinden de naam Wolfswinkel nog altijd met afvalcontainers. Toch maakt het bedrijf uit Maarsbergen tegenwoordig vooral wegen schoon, zodat er nieuw asfalt op kan, tot op de A12 aan toe. Algemeen directeur Peter van der Sterre wil dat de regio weet wat voor bedrijf en welke kansen er achter die naam zitten. Als initiatiefnemer van Utrechtse Heuvelrug Werkt zoekt Wolfswinkel Infra machinisten en monteurs. Ervaring is niet nodig: nieuwe collega’s leren het vak bij het bedrijf en wie nog geen groot rijbewijs heeft, kan dat via Wolfswinkel halen.
Toen Peter van der Sterre anderhalf jaar geleden bij Wolfswinkel aan de slag ging en in de buurt vertelde waar hij werkte, kreeg hij te horen: “O ja, van de afvalcontainers.” Het bedrijf deed vroeger inderdaad aan afvalinzameling, maar die tak was toen al verkocht. Dat beeld wil Peter graag rechtzetten. Zelf koos hij na jaren van veel reizen in het transport en de logistiek bewust voor een werkgever in de buurt.
Achter de freesmachine
Wolfswinkel Infra is een van de ongeveer tien bedrijven in Nederland die gespecialiseerd zijn in wegreiniging. Gaat er een snelweg op de schop, dan schraapt een freesmachine eerst de oude asfaltlaag eraf. Die frees gaat zo hard dat er twee of drie veegmachines van Wolfswinkel nodig zijn om hem bij te houden. Wat volgt is de wegdekreiniger. Een rij spuitjes over een breedte van tweeënhalve meter spuit het laatste vuil los en stofzuigers in de machine zuigen het meteen op. Pas dan kunnen de kleeflaag en het nieuwe asfalt erop. “Op de grote borden zie je de aannemers. Wij staan ergens op de achtergrond, maar we zijn wel een cruciaal onderdeel van het proces.”
De afgelopen twee jaar werkten de machines uit Maarsbergen onder meer aan de A12. Gaat zo’n snelweg een nacht of een weekend dicht, dan moeten er in één keer twintig machines aan de slag. Het bedrijf heeft in totaal zo’n 30 tot 35 machines, gebouwd op vrachtwagens. Sommige kosten een half miljoen euro. “Zeker in de oudere machines zitten veel kraantjes en knopjes”, zegt Peter. “Dat is net alsof je een helikoptercockpit instapt.” Bijna de helft van de machines heeft camera’s met kunstmatige intelligentie: loopt er iemand achter een machine die achteruitrijdt, dan stopt die vanzelf.
Onderhoud en reparaties gebeuren bijna allemaal in de eigen werkplaats. Omdat er dag en nacht wordt gewerkt, staat er altijd een monteur paraat die bij een storing met zijn bus uitrukt.
Stoere werkers met een klein hartje
Bij Wolfswinkel werken zo’n vijftig mensen. Veel van hen zijn er al jaren en ervaren het nog altijd als een familiebedrijf. Hoe Peter zijn collega’s omschrijft? “Stoere, harde werkers met een klein hartje af en toe.” Ze zijn trots op wat ze afleveren en op het bedrijf. “Ik merk dat ze het echt mooi vinden om te zien: ik heb bijgedragen aan de aanleg van die weg.” Op vrijdagmiddag is er een borrel en de personeelsvereniging organiseert geregeld iets.
Vrouwen zijn er volgens Peter nog te weinig. Binnenkort begint de eerste vrouwelijke machinist. Ze werkte er als schoonmaker en was zo enthousiast dat Peter haar vroeg of ze zich wilde laten omscholen. Dat wilde ze wel, want dat vond ze stoer. Hij hoopt dat via Utrechtse Heuvelrug Werkt ook meer vrouwen met het bedrijf kennismaken.
Plezier in verbeteren
Wat Peter drijft, is het bedrijf verder uitbouwen en beter maken. Zo zet hij in op employer branding en nieuwe wervingskanalen. Maar verbeteren zit ook in kleine dingen. Medewerkers op de weg waarderen het als iemand van kantoor langskomt met een gevulde koek voor een praatje. Hij doet dat zelf af en toe en vraagt collega’s van planning en operatie om één keer per week iemand op locatie te bezoeken.
Geen ervaring nodig
Wolfswinkel zoekt vooral machinisten en mensen voor de werkplaats. Jarenlange ervaring is niet nodig: wie het werk mooi vindt, kan het bij het bedrijf leren. Zij-instromers zijn welkom. Wie nog geen groot rijbewijs heeft, kan dat via Wolfswinkel halen, met een baangarantie. “Ik wil een inclusieve werkgever zijn”, zegt Peter. Mensen die om wat voor reden dan ook moeilijker aan werk komen, krijgen er een kans. Per persoon wordt gekeken wat er mogelijk is en hoe iemand aan de slag kan. Wat iedereen wel moet meebrengen, is handigheid. Elk project is anders en soms moet de weg de volgende ochtend weer open. “Je moet wel je handen uit de mouwen steken en je moet zelfredzaam zijn.”
De werktijden zijn flexibel. Ook 32 uur werken kan. Wie liever drie dagen werkt, kan bijvoorbeeld van vrijdag tot en met zondag aan de slag. In het weekend krijg je 200 procent betaald en ’s nachts geldt een forse nachttoeslag.
Het seizoen loopt van maart tot en met december, want als het vriest ligt het wegenwerk stil. In de drukke maanden sparen medewerkers uren op, die ze in de winter weer opnemen. Dan krijgen de machines hun grote onderhoudsbeurt en helpen machinisten mee aan hun eigen machine. “Eigenlijk zouden wij de ideale werkgever zijn voor mensen die in de winter skileraar willen zijn”, grapt Peter.
Bekend worden op de Heuvelrug
Nieuwe collega’s vindt Wolfswinkel nu vooral via social media, maar daar zit niet iedereen. Daarom sprak het lokale karakter van Utrechtse Heuvelrug Werkt Peter aan. Hij hoopt dat inwoners de naam Wolfswinkel vaker tegenkomen en eens gaan kijken, ook als ze niet actief op zoek zijn. “Ik wil dat mensen weten wat we doen. Dat het gewoon echt een heel stoer bedrijf is en dat je bijdraagt aan echt grote infraprojecten in het land.”
Benieuwd naar de machines en vacatures van Wolfswinkel Infra? Bekijk het bedrijfsprofiel op Utrechtse Heuvelrug Werkt.